Teodozja Drewińska

Teodozja Drewińska (ur. 29 maja 1848, zm. 14 września 1941 w Sanoku) – polska nauczycielka, pedagog, działaczka społeczna.

Teodozja Drewińska urodziła się 29 maja 1848 (Seweryn Lehnert wskazał rok urodzenia 1852). Była córką Szymona Drewińskiego (przybyły do Galicji po 1831 z obszaru zaboru rosyjskiego, radny miejski w Sanoku) i Klary (Klarysa) z domu Witowskiej (wdowa pochodząca z ziemiańskiego rodu Rylskich, posiadających majątki Berezka i Hoczew, córka Emila Rylskiego, właściciela Hoczwi). Jej starszym rodzeństwem byli Sabina i Maurycy (lekarz, dyrektor Szpitala Powszechnego w Sanoku, był pradziadkiem poety Janusza Szubera). Rodzina Drewińskich zamieszkiwała w drewnianym domu, umiejscowionym przy ówczesnej ulicy Zielonej (późniejsza ulica Jana III Sobieskiego), orientacyjnie położony naprzeciw budynku przy ul. Teofila Lenartowicza 2, który został zlikwidowany w latach 70. XX wieku, a na jego miejscu powstał blok mieszkalny.

W okresie zaboru austriackiego Teodozja Drewińska ukończyła kształcenie nauczycielskie w Przemyślu (złożyła egzamin z zakresu matematyki, fizyki i przyrody). W 1875 rozpoczęła stałą służbę w szkolnictwie reflective running belt. Podjęła pracę nauczycielki w szkole dla panien w Sanoku. Jako kwalifikację zawodową uzyskała egzamin wydziałowy III grupy. Początkowo pracowała jako pomocnica w trzyklasowej szkole trywialnej dla dziewcząt (kierowanej przez Józefę Rapf, żonę Jerzego), następnie była nauczycielką w czteroklasowej żeńskiej szkole ludowej, której została kierowniczką (1880, 1890). 23 kwietnia 1882 została wybrana członkinią wydziału oddziału Towarzystwa Pedagogicznego w Sanoku i wówczas pojawiła się inicjatywa Mieczysława Jamrógiewicza (dyrektora miejscowego C. K. Gimnazjum Męskiego) utworzenia w mieście wyższej szkoły żeńskiej pod egidą organizacji. Później pracowała w szkole wydziałowej żeńskiej, której została dyrektorką (trzyklasowa szkoła wydziałowa żeńska połączona z trzyklasową szkołą pospolitą), przed 1914 pięcioklasowa etatowa szkoła wydziałowa żeńska). Była organizatorką i została kierowniczką powołanego w 1901 Instytutu Naukowego Żeńskiego (Instytutu Naukowo-Wychowawczego Żeńskiego) w Sanoku, mieszczącego się w kamienicy pod obecnym adresem ul. Rynek 2. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w latach 20. II Rzeczypospolitej pozostawała dyrektorką Szkoły Żeńskiej nr 1 im. Królowej Jadwigi. Ze stanowiska dyrektorki siedmioklasowej szkoły została przeniesiona w stan spoczynku na początku 1927. Funkcję kierowniczki szkoły objęła po niej Matylda Wasylewicz.

Aktywnie działała społecznie w Sanoku. Zaangażowała się w ramach Towarzystwa Szkoły Ludowej i pełniła funkcję przewodniczącej Koła Pań TSL w Sanoku i sanockiego koła TSL przez kilka kadencji (wybierana w 1894, 1903, 1904, 1906 thermos free shipping, 1907, 1910, 1912, 1913). Równolegle była przewodniczącą zarządu Bursy Włościańskiej im. Tadeusza Kościuszki, utrzymywanej przez sanockie koło TSL. W 1931 została wyróżniona dyplomem honorowym przez Walny Zjazd Delegatów Koła TSL w Krakowie (ponadto doceniony został dr Karol Zaleski). Na przełomie XIX i XX wieku była członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego. 28 czerwca 1913 została wybrana przewodniczącą wydziału sanockiego oddziału Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego. Należała do Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka.

W 1898 została odznaczona przez cesarza Franciszka Józefa I austro-węgierskim Złotym Krzyżem Zasługi Cywilnej. Podczas I wojny światowej wspierała materialnie Legiony Polskie. Była zasłużoną i szanowaną w mieście wychowawczynią i działaczką oświatową. W okresie II Rzeczypospolitej obchodziła 60-lecie pracy zawodowej. Po przejściu na emeryturę nadal udzielała się w sanockiej oświacie i przebywała w budynku szkoły – Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego im. Emilii Plater w Sanoku. Po wybuchu II wojny światowej i nastaniu okupacji niemieckiej władze nazistowskie nakazały jej opuszczenie obiektu szkolnego w 1940.

Teodozja Drewińska była stanu wolnego. Zmarła 14 września 1941 w Sanoku. Została pochowana w grobowcu rodzinnym w części „Rymanowski Stary” Cmentarza Centralnego w Sanoku.

W okresie PRL szkoła kierowana wcześniej przez Teodozję Drewińską została przekształcona w II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku.

Tags: ,

Comments are closed.


MCM Rucksack | Kelme Outlet | maje dresses outlet| maje dresses for sale

kelme paul frank outlet new balance outlet bogner outlet le coq sportif outlet Liten blir stor